Leicester City - Chelsea 0:3
bardzo się cieszę, że po porażce z Tottenhamem, drużyna nie została na dłużej wybita z rytmu i wczorajszego wieczora odniosła przekonujące zwycięstwo. Były momenty bardziej nerwowe, zwłaszcza w pierwszej połowie, gdy naszych obrońców nękał Musa, a w innej sytuacji świetnym refleksem zmuszony był się wykazać Courtois, niemniej jednak wygrana odniesiona pewnie i na spokojnie.
Poprawę zaliczył Moses, który wczoraj imponował udanym dryblingiem, a wielka szkoda, że jego górne zagranie spod linii bocznej na dalszy róg pola karnego nie skończyło się golem. Zaliczyłby bardzo ładną, precyzyjną asystę przy jeszcze efektowniejszym uderzeniu z woleja w wykonaniu Alonso. Wczoraj Hiszpan strzelił dwa gole, ale co ważniejsze, był solidny w defensywie i na niewiele pozwolił przeciwnikom.
Nieco słabiej wypadli środkowi pomocnicy, Kanté ewidentnie ma spadek formy i wczorajszej postawy nie usprawiedliwia jego występ przed publicznością byłego klubu. Francuz zwyczajnie zmaga się z lekkim kryzysem, podobnie jak Matić i tym bardziej dziwi mnie, że Conte nie próbuje Fàbregasa. Zwłaszcza, że należało się spodziewać, iż Lisy będą zespołem grającym z kontry i przy ataku pozycyjnym obecność Hiszpana mogłaby poskutkować jeszcze lepszym wynikiem.
Z ostatnich wydarzeń na pewno cieszy to, że Terry błyskawicznie i jednoznacznie odpowiedział działaczom Bournemouth na ich ofertę, co potwierdził Conte. Nie wyobrażam sobie, aby kapitan The Blues miał zakończyć karierę w innym miejscu aniżeli na Stamford Bridge. Poza tym reprezentant Anglii jest konsekwentny, albowiem już dawno temu zapowiedział, że nie wystąpi w innym angielskim zespole niż Chelsea.
Są trzy punkty, wracamy na właściwą drogę.